Lecze­nie infek­cji gór­nych dróg odde­cho­wych powin­no być wie­lo­kie­run­ko­we. Na pew­no nie nale­ży opie­rać się jedy­nie na sto­so­wa­niu syro­pów prze­ciw­kasz­lo­wych, blo­ku­ją­cych odruch kasz­lo­wy na pozio­mie ośrod­ka kasz­lu w mózgu. Tak dzia­ła­ją syro­py „prze­ciw­kasz­lo­we” zawie­ra­ją­ce w swo­im skła­dzie kode­inę i dek­stro­me­tor­fan.

Kaszel w prze­bie­gu ostrych infek­cji gór­nych dróg odde­cho­wych powo­do­wa­ny jest głów­nie przez uszko­dze­nie bło­ny ślu­zo­wej gar­dła, tcha­wi­cy i oskrze­li, pod któ­rą znaj­du­ją się recep­to­ry kasz­lo­we. Jeże­li zosta­ną one odsło­nię­te, to sta­ją się bar­dziej nara­żo­ne na draż­nie­nie, co powo­du­je utrzy­my­wa­nie się dole­gli­wo­ści. Zatem celem tera­peu­tycz­nym powin­no być sto­so­wa­nie takich sub­stan­cji, któ­re są w sta­nie tą cho­rą bło­nę ślu­zo­wą zago­ić, a jed­no­cze­śnie uła­twia­ją wykrztu­sza­nie, dzia­ła­ją prze­ciw­za­pal­nie i prze­ciw­bak­te­ryj­nie. Taki efekt może­my osią­gnąć sto­su­jąc mie­szan­ki zio­ło­we. Wcho­dzą­ce w ich skład zio­ła mają róż­ne wła­ści­wo­ści. Mogą też wza­jem­nie na sie­bie oddzia­ły­wać w spo­sób pozy­tyw­ny, przez co wzmoc­nio­ne będzie ich proz­dro­wot­ne dzia­ła­nie. Jest to tak zwa­ny efekt syner­gii. Przy­kła­dem oddzia­ły­wa­nia syner­gicz­ne­go jest dzia­ła­nie skład­ni­ków mie­szan­ki zio­ło­wej Pul­mo­bo­ni­san oraz kro­pli Pec­to­bo­ni­sol, sto­so­wa­nych stan­dar­do­wo w Cen­trum Zio­ło­lecz­nic­twa Ojca Grze­go­rza.

Syner­gia dzia­ła­nia takiej mie­szan­ki zio­ło­wej i kro­pli daje efekt dużo szer­szy niż tyl­ko łago­dze­nie kasz­lu — pozwa­la na zdro­wie­nie w przy­pad­ku prze­zię­bie­nia, gry­py i zapa­le­nia oskrze­li. Posia­da ponad­to wła­ści­wo­ści roz­rze­dza­ją­ce wydzie­li­nę i prze­ciw­za­pal­ne, uła­twia zatem eli­mi­na­cję zapal­nie zmie­nio­ne­go ślu­zu z zatok.

Jeże­li cho­dzi o naszych naj­młod­szych pacjen­tów to w naszym Cen­trum pod­sta­wo­wym środ­kiem na kaszel u dzie­ci jest syrop Pec­to­bon zawie­ra­ją­cy miód psz­cze­li, eks­trak­ty z: zie­la tymian­ku, owo­ców bzu czar­ne­go, poro­stu islandz­kie­go, liścia bab­ki lan­ce­to­wa­tej, korze­nia pra­wo­śla­zu, kwia­tu lipy, ole­jek kopro­wy.