Miód jest naj­lep­szym i naj­star­szym środ­kiem odżyw­czym i lecz­ni­czym. W gro­bach Fara­onów zna­le­zio­no miód i ziar­na psze­ni­cy, któ­re mia­ły słu­żyć jako poży­wie­nie pod­czas wędrów­ki duszy. Zadzi­wia­ją­ce jest to, że odna­le­zio­na psze­ni­ca zacho­wa­ła zdol­ność kieł­ko­wa­nia a miód tak się zakon­ser­wo­wał, że nadal nada­wał się do spo­ży­cia.

Wła­śnie teraz zimą, kie­dy jeste­śmy szcze­gól­nie podat­ni na cho­ro­by prze­zię­bie­nio­we, nale­ża­ło­by, obok kura­cji zio­ło­wych, każ­de­go dnia spo­ży­wać miód. Oczy­wi­ście waż­ne jest, aby­śmy spo­ży­wa­li miód naj­war­to­ściow­szy jako­ścio­wo. W dodat­ku miód powi­nien być wytła­cza­ny na zim­no, aby zacho­wać waż­ne skład­ni­ki.

Mio­dy z dodat­ka­mi eks­trak­tów zio­ło­wych, mlecz­ka psz­cze­le­go oraz eks­trak­tu pro­po­li­su i pył­ku psz­cze­le­go nazwa­li­śmy BONIMELAMI. Sto­su­je­my je w tera­pii od 20 lat uzy­sku­jąc zna­ko­mi­te rezul­ta­ty. Są to pro­duk­ty w peł­ni natu­ral­ne, pozba­wio­ne sztucz­nych dodat­ków. Łączą one siłę dzia­ła­nia eks­trak­tów zio­ło­wych i mio­du. Boni­me­li nie nale­ży mylić z zio­ło­mio­da­mi, któ­re uzy­sku­je się poprzez kar­mie­nie psz­czół syro­pa­mi zio­ło­wy­mi na bazie cukru. Boni­mel to wyso­kiej jako­ści miód psz­cze­li i eks­trak­ty zio­ło­we lub inne pro­duk­ty psz­cze­le.

Poni­żej przed­sta­wi­my kil­ka z zasto­so­wań Boni­me­li:

Boni­mel Imbi­ro­wy pole­ca­ny w nie­straw­no­ści, nud­no­ściach, wymio­tach, cho­ro­bie zwy­rod­nie­nio­wej sta­wów oraz uczu­ciu cią­głe­go zmar­z­nię­cia.

Boni­mel z Mlecz­kiem Psz­cze­lim pole­ca­ny w cho­ro­bach reu­ma­to­idal­nych, w cho­ro­bie wień­co­wej, dnie mocza­no­wej, w cza­sie kura­cji prze­ciw­no­wo­two­ro­wej oraz przy osła­bie­niu wital­no­ści.

Boni­mel Pra­wo­śla­zo­wo — Kopro­wy pole­ca­ny w sta­nach zapal­nych gar­dła, oskrze­li i płuc, sta­nach zapal­nych i skur­czo­wych prze­wo­du pokar­mo­we­go oraz wzdę­ciach.

Boni­mel Meli­so­wy pole­ca­ny oso­bom cier­pią­cym na sta­ny lęko­we, nie­po­kój, mają­cym trud­no­ści z zasy­pia­niem.

Boni­mel Gło­go­wo — Meli­so­wy pole­ca­ny cho­rym na nie­wy­dol­ność krą­że­nia, cho­ro­bę wień­co­wą, nad­ci­śnie­nie tęt­ni­cze, osła­bie­nie mię­śnia ser­co­we­go spo­wo­do­wa­ne­go ser­cem star­czym i miaż­dży­cą. Pole­ca­ny jest ponad­to do spo­ży­wa­nia przy koła­ta­niu ser­ca, uczu­ciu nie­po­ko­ju. Boni­mel Pył­ko­wo — Pro­po­li­so­wy pole­ca­ny w nawra­ca­ją­cych infek­cjach dróg odde­cho­wych, dróg moczo­wych, w dole­gli­wo­ściach zwią­za­nych z kli­mak­te­rium, prze­ro­stem pro­sta­ty, uszko­dze­niem wątro­by, w sta­nach zapal­nych jeli­ta gru­be­go. Połą­cze­nie mio­du, pro­po­li­su i pył­ku zale­ca­ne jest w zabu­rze­niach pamię­ci na tle miaż­dży­co­wym oraz oso­bom nara­żo­nym na prze­wle­kłe zatru­cia sub­stan­cja­mi che­micz­ny­mi, sta­le przyj­mu­ją­cy­mi leki che­micz­ne oraz pala­czom papie­ro­sów.