Żyla­ki koń­czyn dol­nych to cho­ro­ba doty­ka­ją­ca pra­wie czte­ry razy czę­ściej kobie­ty niż męż­czyzn. Nasi­le­nie dole­gli­wo­ści nastę­pu­je w okre­sie let­nim. Lecząc żyla­ki nale­ży pamię­tać, że choć jest to cho­ro­ba powszech­na, może być bar­dzo groź­na i wywo­ły­wać poważ­ne powi­kła­nia, np. owrzo­dze­nia pod­udzi czy zato­ry naczy­nio­we. W przy­pad­ku żyla­ków sto­su­je się fito­te­ra­pię zarów­no doust­nie, jak i poda­je się leki zio­ło­we na skó­rę. W obja­wach prze­wle­kłej nie­wy­dol­no­ści żyl­nej, któ­rą powo­du­ją żyla­ki, takich jak: obrzę­ki i kur­cze nóg, uczu­cie świą­du, bólu oraz uczu­cie cięż­ko­ści w nogach, dobre efek­ty uzy­sku­je się sto­su­jąc wyciąg z owo­ców kasz­ta­now­ca. Moż­na go sto­so­wać zarów­no doust­nie jak i zewnętrz­nie. Jest to jeden z naj­le­piej pozna­nych surow­ców zie­lar­skich. Dzia­ła wie­lo­kie­run­ko­wo, proz­dro­wot­nie na układ żyl­ny i naczy­nia wło­so­wa­te. Zmniej­sza kru­chość naczyń oraz popra­wia ich ela­stycz­ność. Wyciąg z owo­ców kasz­ta­now­ca uspraw­nia rów­nież prze­pływ krwi w naczy­niach żyl­nych i prze­ciw­dzia­ła poja­wia­niu się zakrze­pów naczy­nio­wych. Przy­spie­sza wchła­nia­nie się pły­nu suro­wi­cze­go w miej­scu obrzę­ku, np. wyni­kłe­go z ura­zu. Wyciąg z nasion kasz­ta­now­ca dzia­ła tak­że prze­ciw­bak­te­ryj­nie na skó­rę i bło­nę ślu­zo­wą oraz łagod­nie prze­ciw­za­pal­nie i ścią­ga­ją­co. Pre­pa­ra­ty zawie­ra­ją­ce ten suro­wiec zie­lar­ski są naj­czę­ściej sto­so­wa­ny­mi w przy­pad­ku żyla­ków koń­czyn dol­nych. W Cen­trum Zio­ło­lecz­nic­twa Ojca Grze­go­rza w przy­pad­ku żyla­ków zale­ca­my sto­so­wa­nie doust­nie pre­pa­ra­tu Veno­bon, w któ­re­go skład wcho­dzi eks­trakt z owo­ców kasz­ta­now­ca i eks­trakt z liści miło­rzę­bu. Dru­gim pre­pa­ra­tem, któ­ry popra­wia mikro­krą­że­nie jest Resve­ra­trol — esen­cja wina w kro­plach, zawie­ra on eks­trakt ze skó­rek wino­gron i poda­je się go pod­ję­zy­ko­wo. Ponad­to zale­ca­my sma­ro­wa­nie skó­ry w miej­scach obję­tych cho­ro­bą i w jej oko­li­cach maścią Veno­bon krem, w skład któ­rej wcho­dzą: eks­trakt z owo­ców kasz­ta­now­ca i nagiet­ka, desty­lat ocza­ro­wy­oraz olej­ki ete­rycz­ne: cypry­so­wy i lawen­do­wy.

W przy­pad­ku, gdy pacjent ma owrzo­dze­nia pod­udzi, do wyżej wymie­nio­nych 3 pro­duk­tów doda­je­my rów­nież pre­pa­ra­ty sty­mu­lu­ją­ce odpor­ność orga­ni­zmu. W tym celu zale­ca­my Immu­no­bon 2 x dz. po 1  łyżecz­ce przez okres 7 dni, potem 3 tygo­dnie prze­rwy i ponow­nie 7 dni tera­pii. Do tego doda­je­my rów­nież Anty­bio­bon 2 x dz. po 1 kaps. przez 15 dni, 3 tygo­dnie prze­rwy i pona­wia­my tera­pię. 

Postę­po­wa­nie immu­no­sty­mu­lu­ją­ce pro­wa­dzo­ne jest przez okres dłuż­szy, aż do cał­ko­wi­te­go wygo­je­nia się owrzo­dzeń. Dzia­ła­nie takie jest uwa­run­ko­wa­ne tym, że bar­dzo czę­sto powo­dem nie goje­nia się owrzo­dzeń pod­udzi jest ich zain­fe­ko­wa­nie odpor­ny­mi na anty­bio­ty­ki bak­te­ria­mi.

W przy­pad­ku żyla­ków waż­nym ele­men­tem tera­pii jest aktyw­ność fizycz­na. Głów­ną rolę odgry­wa­ją tutaj mię­śnie gole­ni. Dla­te­go też spa­cer dzia­ła zarów­no lecz­ni­czo jak i pro­fi­lak­tycz­nie. W przy­pad­ku osób, któ­re pra­cu­ją w pozy­cji sie­dzą­cej, zale­ca­my chwi­lo­we prze­rwy, w cza­sie któ­rych nale­ży kil­ka­na­ście razy sta­nąć na pal­cach i pię­tach. Już takie drob­ne dzia­ła­nia pomo­gą zła­go­dzić dole­gli­wo­ści jakie powo­du­ją żyla­ki. Jako, że obja­wy cho­ro­by nasi­la­ją się w cie­ple, to war­to pamię­tać, że ochło­dze­nie nóg poprzez np. pola­nie ich zim­ną wodą dobrze wpły­nie na kon­dy­cję naszych żył. Powin­ni­śmy rów­nież wie­dzieć, iż nogi jeże­li to moż­li­we dobrze jest uło­żyć nie­co wyżej niż resz­tę cia­ła. Jeże­li jest to pozy­cja leżą­ca moż­na pod nogi pod­ło­żyć zwi­nię­ty koc lub podusz­ki, a jeże­li jest to pozy­cja sie­dzą­ca nale­ży bez skrę­po­wa­nia wyło­żyć nogi na dru­gie krze­sło. W przy­pad­ku żyla­ków czę­sto sto­su­je­my rów­nież poń­czo­chy uci­sko­we.

Jeże­li żyla­ki są duże, noga przez dłu­gi czas jest nad­mier­nie ocie­plo­na, a miej­sce w któ­rym znaj­du­je się żylak jest zaczer­wie­nio­ne (świad­czy to o prze­wle­kłym pro­ce­sie zapal­nym, któ­ry zwięk­sza zagro­że­nie utwo­rze­nia się skrze­pli­ny), nale­ży wte­dy roz­wa­żyć inter­wen­cję ope­ra­cyj­ną. Ope­ra­cja może być w takim przy­pad­ku mniej­szym złem, gdyż zmi­ni­ma­li­zu­je­my w ten spo­sób moż­li­wość powi­kłań zato­ro­wych.