Efek­ty prze­ciw­wi­ru­so­we wyka­zu­je wie­le surow­ców roślin­nych, zarów­no sto­so­wa­nych w fito­te­ra­pii euro­pej­skiej, jak i w Tra­dy­cyj­nej Medy­cy­nie Chiń­skiej. Na szcze­gól­ną uwa­gę zasłu­gu­ją jed­nak tar­czy­ca baj­kal­ska i alo­es. 

Tar­czy­ca baj­kal­ska (Scu­tel­la­ria­ba­ica­len­sis) ma dzia­ła­nie adap­to­gen­ne, gdyż posia­da wła­ści­wo­ści anty­ok­sy­da­cyj­ne i immu­no­sty­mu­lu­ją­ce. Immu­no­sty­mu­la­cja prze­ja­wia się zwłasz­cza we wzmac­nia­niu odpor­no­ści nie­swo­istej, czy­li pierw­szej linii obro­ny orga­ni­zmu przed pato­ge­na­mii. Uwa­ża się, że naj­sil­niej­sze efek­ty proz­dro­wot­ne wyka­zu­je baj­ka­li­na, któ­ra jest naj­czę­ściej stan­da­ry­zo­wa­nym związ­kiem che­micz­nym w eks­trak­tach z tar­czy­cy baj­kal­skiej. Dru­gą sub­stan­cją, któ­rej prze­ciw­wi­ru­so­we dzia­ła­nie potwier­dzo­no w mode­lu zwie­rzę­cym jest wogo­ni­na. Korzeń tar­czy­cy baj­kal­skiej to suro­wiec wyka­zu­ją­cy bar­dzo sze­ro­kie spek­trum tera­peu­tycz­ne.

Pacjen­ci sto­su­ją­cy tar­czy­cę baj­kal­ską bar­dzo czę­sto infor­mu­ją o „przy­pły­wie ener­gii”, jaki daje im zaży­wa­nie tego surow­ca, nawet po dość krót­kim okre­sie sto­so­wa­nia. Doty­czy to szcze­gól­nie osób star­szych. W Cen­trum Zio­ło­lecz­nic­twa Ojca Grze­go­rza uży­wa­my tar­czy­cy baj­kal­skiej w pre­pa­ra­cie Vital­bon łącz­nie z inny­mi anty­ok­sy­dan­ta­mi, taki­mi jak kora cyna­mo­now­ca czy eks­trak­ty z owo­ców żura­wi­ny, z liści zie­lo­nej her­ba­ty, z zie­la skrzy­pu polne­go, z owo­ców aro­nii, z kłą­cza imbi­ru, z owo­ców borów­ki czer­ni­cy, z owo­ców wino­gron.